Een zijdelingse aanrijding tussen twee auto’s leidt bijna altijd tot een meningsverschil over de aansprakelijkheid. In tegenstelling tot een achterop aanrijding, waarbij de schuldpresumptie relatief duidelijk is, vereist de impact aan de zijkant van een voertuig een nauwkeurige reconstructie van de rijbaan van elke bestuurder. Het Franse recht voorziet niet in een unieke regel om te oordelen: alles hangt af van de omstandigheden, het naleven van de verkeersregels en de manier waarop het schadeformulier is ingevuld.
Schadeformulier en zijdelingse aanrijding: wat verzekeraars als eerste bekijken
Bij een zijdelingse aanrijding wordt het vakje “omstandigheden” op het schadeformulier belangrijker dan bij elk ander type ongeval. Verzekeraars beperken zich niet tot het aanvinken van vakjes: ze vergelijken de schriftelijke beschrijving, de schets en de impactpunten die op elk voertuig zijn aangegeven.
Ook interessant : Vervanging van een huuroven: wie is verantwoordelijk?
De schets, vaak slordig gemaakt onder stress, is echter het belangrijkste bewijsstuk. Een verkeerd geplaatste lijn of een ontbrekende richtingpijl kan de beoordeling van de schuld doen kantelen. Voor een zijdelingse aanrijding wil de verzekeraar weten wie er in zijn rijstrook reed, wie van rijstrook veranderde en wie voorrang had op het moment van de impact.
De IRSA-overeenkomst, die tussen verzekeraars wordt toegepast om schadegevallen op te lossen zonder altijd naar de rechtbank te gaan, steunt op deze elementen om een percentage van de aansprakelijkheid toe te kennen. Het begrijpen van de aansprakelijkheid bij een zijdelingse aanrijding vereist dus dat men dit document correct invult, in het bijzonder het beschrijvende gedeelte.
Zie ook : Wat is de rol van een brancardier?
- De schets moet de exacte positie van de voertuigen vóór, tijdens en op het moment van de aanrijding aangeven, met duidelijke richtingpijlen.
- De impactzone op elk voertuig (voorste spatbord, portier, achterste spatbord) geeft informatie over de aanrijhoeken en de dynamiek van het ongeval.
- De vakjes “omstandigheden” die door elke bestuurder zijn aangevinkt, worden vergeleken: elke inconsistentie tussen de twee versies leidt tot een tegenstrijdige expertise.
- Een nauwkeurige handgeschreven beschrijving (straatnaam, rijrichting, aanwezige verkeersborden) weegt zwaar wanneer de versies verschillen.
Voorrang van rechts, van rijstrook veranderen, manoeuvre: drie zeer verschillende situaties van zijdelingse aanrijding
De Franse verkeersregels stellen een eenvoudig principe vast: het voertuig dat van rechts komt heeft voorrang op niet-gereguleerde kruispunten. Bij een zijdelingse aanrijding op zo’n kruispunt zal de bestuurder die geen voorrang heeft gegeven aan het voertuig dat van rechts komt, als verantwoordelijk worden verklaard, tenzij er bijzondere omstandigheden zijn (verkeerslicht, stopbord, geef voorrang bord).
De situatie wordt ingewikkelder op wegen met meerdere rijstroken. Een bestuurder die van rijstrook verandert en een voertuig dat normaal in de aangrenzende rijstrook rijdt zijdelings aanrijdt, draagt in principe de volledige verantwoordelijkheid voor het ongeval. Degene die manoeuvreert moet ervoor zorgen dat hij dit veilig kan doen, in overeenstemming met artikel R. 415-4 van de verkeersregels.
Uitrijden van een parkeerplaats en invoegen vanuit een parkeergarage
Deze situatie behoort tot de meest voorkomende en minst begrepen gevallen. Een voertuig dat een parkeerplaats verlaat of uit een parkeergarage komt, voert een manoeuvre uit. De schuldpresumptie rust op hem, zelfs als de aanrijding plaatsvindt aan de zijkant van het rijdende voertuig.
Het voertuig dat manoeuvreert wordt als verantwoordelijk beschouwd, ook bij een U-bocht of achteruitrijden die een zijdelingse impact heeft veroorzaakt. De beschikbare gegevens maken het niet altijd mogelijk om duidelijk te onderscheiden wie reed en wie manoeuvreerde, wat verklaart waarom deze ongevallen vaak leiden tot een verdeling van de aansprakelijkheid.
Gedeelde aansprakelijkheid bij een zijdelingse aanrijding: hoe de 50/50 verdeling wordt toegepast
Wanneer de omstandigheden het niet mogelijk maken om de exclusieve schuld van een bestuurder vast te stellen, passen verzekeraars een verdeling van de aansprakelijkheid toe. Het meest voorkomende geval: twee voertuigen veranderen gelijktijdig van rijstrook en botsen zijdelings. Geen van beiden kan bewijzen dat hij als eerste de rijstrook bezette.
Deze 50/50 verdeling heeft directe gevolgen voor de schadevergoeding. Elke bestuurder draagt de helft van zijn eigen materiële schade als hij slechts een WA-verzekering heeft. Met een allriskverzekering neemt de verzekeraar de volledige reparatiekosten voor zijn rekening, maar past hij een malus toe op de bonus-maluscoëfficiënt van de bestuurder.
De impact op de bonus-maluscoëfficiënt
Een ongeval met gedeelde aansprakelijkheid leidt tot een beperkte verhoging van de coëfficiënt, in tegenstelling tot een ongeval met volledige schuld. Het onderscheid is van belang op de lange termijn: een 50/50 verdeling verhoogt de coëfficiënt minder dan een exclusieve schuld, maar beïnvloedt toch de verzekeringspremie bij de volgende vervaldatum.
Daarentegen ondervindt een bestuurder die volledig niet verantwoordelijk wordt bevonden voor een zijdelingse aanrijding geen wijziging van zijn coëfficiënt en profiteert hij van een volledige vergoeding van zijn schade door de verzekeraar van de verantwoordelijke.
De beslissing van de verzekeraar aanvechten na een zijdelingse aanrijding
De verdeling van de aansprakelijkheid die door de verzekeraars via de IRSA-overeenkomst is vastgesteld, heeft geen waarde als vonnis. Een bestuurder die van mening is dat de schuld ten onrechte aan hem is toegeschreven, heeft verschillende mogelijkheden tot beroep.
- Een schriftelijke klacht indienen bij zijn verzekeraar met alle nieuwe elementen (getuigenissen, foto’s, dashcamvideo, politierapport).
- De verzekeringsmediator inschakelen als het meningsverschil aanhoudt na het antwoord van de verzekeraar.
- Een juridische procedure starten bij de bevoegde rechtbank, de enige manier om een bindende beslissing te verkrijgen die voor beide partijen geldt.
Aanvullend bewijs verandert regelmatig de uitkomst van een dossier. Een dashcamvideo die de werkelijke rijbaan van de voertuigen toont of een onafhankelijke getuige kan een aanvankelijke toewijzing van aansprakelijkheid omkeren.
De termijn om te protesteren varieert per verzekeraar, maar de verjaringstermijn voor autoverzekeringen is twee jaar vanaf het evenement. Wachten met reageren vermindert aanzienlijk de kans om de beslissing te laten wijzigen, vooral omdat getuigen moeilijker te vinden zijn en herinneringen vervagen.